Πίνακας «Η Διάσωση της Αμυμώνης»

Η νεαρή ζωγράφος Αριάδνη ζωγράφισε τον πίνακα «Η Διάσωση της Αμυμώνης». Η πλοκή περιγράφει τον αρχαίο μύθο για το πώς δημιουργήθηκε μία από τις πιο όμορφες πόλεις, το Ναύπλιο.

Στους πρόποδες ενός ψηλού βράχου με ένα μυστηριώδες κάστρο βρίσκεται η μικρή χερσόνησος της Ακροναυπλίας. Στην αρχαιότητα δεν υπήρχε τίποτα σε αυτή τη χερσόνησο παρά μόνο ένας ναός του Ποσειδώνα και ένας μικρός οικισμός. Ολόκληρη η γη της Αργολίδας υπέφερε από ξηρασία - τέτοια ήταν η εκδίκηση του Ποσειδώνα για το γεγονός ότι ο ποταμός θεός Ίναχος δήλωσε ότι αυτή η γη ανήκει στη θεά Ήρα. Ο βασιλιάς Δαναόςi, θέλοντας να σώσει τη γη, έστειλε τις 50 κόρες του να ψάξουν για πηγές και τις διέταξε να πληρώσουν οποιοδήποτε τίμημα για το νερό. Ήταν εδώ, στις ακτές του Αργολικού κόλπου, που η όμορφη Δαναΐδα Αμυμώνη σαγήνευσε με την ομορφιά της τον Ποσειδώνα και του μαλάκωσε την καρδιά.
Εκείνο το πρωί, αναζητώντας την πηγή, η Αμυμώνη πέταξε ένα βέλος σε ένα ελάφι, αλλά χτύπησε έναν σάτυρο που κοιμόταν. Ο σάτυρος, θυμωμένος, όρμησε πίσω από την όμορφη κοπέλα. Σφίγγοντας την κανάτα στο στήθος της, η Αμυμώνη προσευχήθηκε έντρομη και ο Ποσειδώνας, ακούγοντας το κλάμα της, έσπευσε να τη σώσει. Συνεπαρμένος από την ομορφιά της, πέταξε αμέσως την τρίαινά του στον σάτυρο, και αυτή έσπασε τον βράχο. Τότε ανάβλυσε από μέσα του η πηγή της Λέρνας και η ανομβρία υποχώρησε από τα μέρη αυτά. Ο σάτυρο έφυγε τρέχοντας και η Αμυμώνη ερωτεύτηκε τον σωτήρα της. Από αυτή την ερωτική ένωση γεννήθηκε ο Ναύπλιος, ένας από τους 17 γιους του άρχοντα της θάλασσας. Το αγόρι μεγάλωσε στο νησί της Εύβοιας, όπου σε βρεφική ηλικία άκουγε στα νανουρίσματα της μητέρας του για τη μακρινή, όμορφη χώρα όπου ζούσαν οι αδερφές της και ο πατέρας της βασιλιάς Δαναός, που είχε φύγει από το Λίβανο προσπαθώντας να ξεφύγει από τον αδελφό του, τον Αίγυπτο. Η Αμυμώνη δεν ήξερε τότε ότι λίγα χρόνια αργότερα αυτή και οι αδερφές της, με εντολή του πατέρα τους, θα έριχναν τα 49 κομμένα κεφάλια των συζύγων τους στη Λέρνα και, πλένοντας τα χέρια τους από αυτή την αμαρτία, θα γεννούσαν τη φοβερή Λερναία Ύδρα.Ο γιος της Ναύπλιος μεγάλωσε πολύ γρήγορα, ωρίμασε και ήδη από τα πρώτα νιάτα του κολύμπησε τον Αργολικό κόλπο, όπου στην καρδιά του αναγνώρισε την υπέροχη γη για την οποία τραγουδούσε η μητέρα του. Έχοντας πατήσει το πόδι του στην Αργολίδα, αποφάσισε να ιδρύσει εδώ μια πόλη, το Ναύπλιο. Από εκείνα τα αρχαία χρόνια, αυτή η μικρή και όμορφη πόλη υπάρχει μέχρι σήμερα, η μοίρα της οποίας συνδέθηκε με φωτεινά ιστορικά γεγονότα.